Iedere maand schrijft ruwvoerspecialist Jan Van der Velden een Ruwvoer Actueel met praktische tips voor een optimale ruwvoerteelt. In deze editie focust hij op droogte en beregening in maïs en gras.
Droogte en beregening
Kijk zelf in de bodem! Controleer de wortelzone met een palenboor of profielkuil: bij gras op 10–30 cm diepte, bij maïs op 25–75 cm. Knijp grond van verschillende dieptes stevig samen in je handpalm. Blijft de grond goed samenhangen, dan is er nog voldoende vocht. Valt hij uit elkaar, dan is beregening aan de orde. Een vochtmeter geeft continue, betrouwbare informatie over de vochtoestand in de bodem.
Aan de hand van de pF-curve op het bemestingsverslag kun je afleiden hoeveel water een perceel maximaal kan vasthouden. Meer beregenen dan die capaciteit heeft geen zin: het overtollige water verhoogt de kosten, beperkt de capaciteit van de installatie en wordt niet vastgehouden in de bewortelbare zone.
De wateropnamecapaciteit van een plant wordt bevorderd door een goede bemestingstoestand, maar zeker ook door voldoende kali. Kali stuurt de waterhuishouding en verbetert de waterbenutting. Percelen met een hoog gehalte aan organische stof hebben een duidelijk voordeel in droge perioden.
Maïs
In een droge periode tijdens de jeugdgroei gaan de wortels op zoek naar vocht in de diepere bodemlagen. Gaan de maïsbladeren overdag rollen of krullen — het typische grijs-preibeeld — over het grootste deel van het perceel, en zie je hetzelfde beeld ook vroeg in de ochtend? Begin dan zo snel mogelijk met beregenen. Beregenen tijdens de lengtegroei heeft een keerzijde: grotere planten vragen daarna ook meer vocht om naast het gewas nog een goede kolf te kunnen aanmaken. Rond de bloei leidt droogte tot een slechte bevruchting en dus een beperkte korrelzetting. Beregening in deze fase verdient de voorkeur in de nachtelijke uren, aan 25–30 mm per beurt. Ook tijdens de korrelvulling is het belangrijk om voldoende bodemvocht te garanderen.
Gras
Is er nog voldoende vocht in de bodem, dan is dit het moment om organische mest met zoveel mogelijk water te verdunnen en de beschikbare stikstof te spreiden over de nog te maaien sneden.
Maai het gras op een stoppellengte van minimaal 8 cm. Dat voorkomt dat de bodemtemperatuur te hoog oploopt — bij een te hoge bodemtemperatuur sterven graswortels sneller af.
Naast de al vermelde rol bij de wateropname is kali ook belangrijk voor de ontwikkeling van klaver. Voldoende kali ondersteunt bovendien de droge-stof- en eiwitopbrengst. Een lichtere graskleur, witgele graspuntjes of witte tot gele stipjes op de oudere klaverblaadjes kunnen wijzen op kalitekort.
De smakelijkheid van gras neemt in de tweede helft van het groeiseizoen sterk af. Strooi naast kali ook natrium (weidezout) om de smakelijkheid te bevorderen, zowel bij beweiding als bij maaien.
Maai verdroogde percelen uit voordat u opnieuw gaat bemesten. Let er ook op dat ridderzuring geen zaad vormt: ridderzuringzaad blijft tientallen jaren kiemkrachtig in de bodem.